Εισαγωγή
Το όνομά μου είναι Τζαμίλα, αλλά όλοι με φωνάζουν Μίμι. Είμαι 20 ετών και είμαι εθελόντρια της ESC στο OCC. Είμαι Βρετανίδα, αλλά προτιμώ να αποκαλώ τον εαυτό μου Αγγλίδα. Η μητέρα μου είναι Αγγλίδα και ο πατέρας μου Παλαιστίνιος. Δυστυχώς, δεν μπορώ να μιλήσω αραβικά, ωστόσο, έχω επισκεφτεί την Ιερουσαλήμ πολλές φορές, όπου έχω μεγάλη οικογένεια, και είμαι πολύ περήφανη που είμαι μισή Αραβίδα. Έχω μια μεγαλύτερη αδερφή και έναν μικρότερο αδερφό.
Ήμουν αυτοδίδακτος στο σπίτι για τρία χρόνια πριν εργαστώ στο OCC. Ενώ τελείωνα τις σπουδές μου στο τελευταίο έτος, ταξίδεψα μόνος μου σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, κάτι που ήταν μια απίστευτη εμπειρία. Μετά από κάθε ταξίδι, σχεδίαζα τον επόμενο προορισμό, πιο μακριά. Άρχισα να ταξιδεύω στην Αγγλία και στη συνέχεια να ταξιδεύω στην Ευρώπη και τελικά στις ΗΠΑ, κάτι που πιστεύω ότι είναι το μεγαλύτερο επίτευγμά μου μέχρι τώρα. Τα ταξίδια με έχουν κάνει πιο ανεξάρτητη και έχουν ενισχύσει την αγάπη μου για την επίσκεψη σε άλλες χώρες. Πάντα είχα μια έντονη επιθυμία να ταξιδεύω λόγω της μητέρας μου, η οποία επίσης ταξιδεύει πολύ. Έχω επισκεφτεί πολλά μέρη από τότε που ήμουν μικρή και ταξίδεψα για πρώτη φορά μόνη μου στα δεκαεπτά μου. Λόγω των ταξιδιών μου μόνος μου, εξετάστηκα εξαρχής για τη θέση στο OCC, δεδομένου ότι αρχικά θεωρήθηκε ότι ήμουν πολύ μικρή. Ξεκίνησα το έργο μου στο ESC τον Σεπτέμβριο του 2019.
Οι προσωπικοί μου στόχοι είναι ποικίλοι. Πολλοί από αυτούς έχουν να κάνουν με την αυτοβελτίωση. Πάντα προσπαθώ για το καλύτερο από τον εαυτό μου, μερικές φορές με κατηγορούν ότι είμαι τελειομανής, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο και μόνο επειδή είμαι σχολαστική και αναλυτική. Είμαι εξαιρετικά ευσυνείδητη και πάντα καταβάλλω τη μέγιστη προσπάθεια σε ό,τι κάνω. Πριν έρθω στο OCC, ήμουν αρκετά ντροπαλή και η αυτοπεποίθησή μου έχει βελτιωθεί πάρα πολύ. Θέλω να προκαλέσω τον εαυτό μου μέχρι να γίνω ο καλύτερος που μπορώ και να έχω σημαντικό αντίκτυπο στις ζωές των άλλων. Πριν έρθω στο OCC, θα παραδεχτώ ειλικρινά ότι είχα δύο κύριους στόχους: να ζήσω στη Βαρκελώνη και να βελτιώσω τα ισπανικά μου. Η ζωή στη Βαρκελώνη ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα για μένα. Είχα τη φιλοδοξία να ζήσω εκεί και συνέβη! Όσον αφορά την εκμάθηση ισπανικών, δεν πήγε ακριβώς όπως το φανταζόμουν. Όντας τελειομανής, σχεδίαζα να προσγειωθώ στη Βαρκελώνη, να εργαστώ για 9 μήνες και ελπίζω να μιλώ άπταιστα μέχρι το τέλος, ωστόσο, αυτό ήταν υπερβολικά φιλόδοξο και επειδή έθεσα τόσο υψηλά πρότυπα για τον εαυτό μου, δεν πέτυχα αυτό που ήλπιζα. Ωστόσο, τα ισπανικά μου έχουν βελτιωθεί πολύ! Με την πίεση που ένιωθα ότι έπρεπε να μάθω γρήγορα τη γλώσσα, το άγχος που ένιωθα για να παρακολουθήσω μαθήματα, την εργασία σε ένα κυρίως αγγλόφωνο περιβάλλον, καθώς και το γεγονός ότι ήμουν στην Καταλονία, τα σχέδιά μου δεν ευοδώθηκαν. Ωστόσο, είμαι περήφανος που μπορώ να καταλάβω πολύ περισσότερα τώρα από ό,τι πριν.
Το έργο μου για την ESC
Η αδερφή μου ανέλαβε ένα πρόγραμμα ΕΕΥ στο Βερολίνο. Η Γαλλία ήταν η πρώτη μου επιλογή για ένα πρόγραμμα ΕΚΠ, ωστόσο, δεν κατάφερα να το αποκτήσω. Επιθυμούσα επίσης να ζήσω στη Βαρκελώνη, έχοντας επισκεφθεί δύο φορές το παρελθόν. Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα όταν κατάφερα να κερδίσω ένα πρόγραμμα με το OCC. Ένιωσα επίσης ότι το πρόγραμμα ήταν ιδανικό για μένα, καθώς είμαι μητρική γλώσσα τα αγγλικά, κάτι που ταιριάζει στον ρόλο της διδασκαλίας αγγλικών, και είμαι επίσης μισή αραβική, κάτι που με βοήθησε να ενσωματωθώ με τους πρόσφυγες.
Πριν ξεκινήσω, είχα κάποια στοιχεία για την Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία από την αδερφή μου. Φυσικά, ήμουν αγχωμένη, ειδικά επειδή είμαι ντροπαλή, ήμουν επίσης νευρική για να διδάξω αγγλικά, αλλά ταυτόχρονα ενθουσιασμένη και αποφασισμένη. Ένας από τους κύριους στόχους μου ήταν ότι αυτό το έργο θα ήταν χρήσιμο για τη βελτίωσή μου ως άτομο. Είχα την ελπίδα ότι θα βοηθούσε την αυτοπεποίθησή μου και θα με έκανε πιο αλτρουιστή, και έτσι έγινε. Στην πραγματικότητα, δεν περίμενα ότι ο οργανισμός θα ήταν τόσο χαλαρός και άτυπος, και είμαι πραγματικά χαρούμενη που είναι. Επίσης, δεν περίμενα ότι ορισμένοι από τους εθελοντές και τους πρόσφυγες θα ήταν ένα στο ίδιο.
Ο κύριος ρόλος μου ήταν ως καθηγητής Αγγλικών. Από τον Σεπτέμβριο, διδάσκω αγγλικά σε αρχάριο και μεσαίο επίπεδο σε ντόπιους. Επιπλέον, από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο, δίδαξα αγγλικά σε ανήλικους πρόσφυγες από το Μαρόκο. Στη συνέχεια, από τον Ιανουάριο και μετά, σχεδίαζα και συμμετείχα σε πολιτιστικές δραστηριότητες για τους ανήλικους μία φορά την εβδομάδα, για παράδειγμα, πηγαίνοντάς τους σε μουσεία, στο πάρκο κ.λπ. Μου ανατέθηκε επίσης ο ρόλος της δημιουργίας περιεχομένου και της ανάρτησης στον λογαριασμό OCC Youth. Εκτός από αυτό, βοηθάω σε διοικητικές εργασίες, όπως η πληκτρολόγηση των πρακτικών της εβδομαδιαίας συνάντησης του προσωπικού μας, η σύνταξη email στα αγγλικά και η διαχείριση των εξόδων για τους εθελοντές. Μόνο πρόσφατα, μου ανατέθηκαν πιο σημαντικοί ρόλοι, όπως η βοήθεια στη σύνταξη έργων και εκθέσεων, καθώς και η δημιουργία περιεχομένου για τον ιστότοπό μας.
Δεν βλέπω το πρότζεκτ μου ως δουλειά ή απλώς ως εργασίες που πρέπει να ολοκληρώσω, αλλά τις βρίσκω όλες ευχαρίστηση και μου αρέσει πολύ να εργάζομαι στο OCC. Εκ των υστέρων, εύχομαι να ήξερα πόσο θα μου άρεσε να είμαι στο OCC και να έλεγα στον παλιό μου εαυτό ότι δεν χρειάζεται να ανησυχώ καθόλου γιατί όλα θα ήταν απλά τέλεια. Όντας τώρα σε καραντίνα στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι στη Βαρκελώνη, συνειδητοποιώ πόσο πολύτιμος ήταν ο χρόνος μου στο OCC και πώς, μετά από αρκετές απορρίψεις για άλλες θέσεις στην ESC, όλα πήγαν προς το καλύτερο. Εκτιμώ πόσο τέλεια ήταν όλα για μένα στη Βαρκελώνη μέχρι να ξεσπάσει η πανδημία.
Η δουλειά που με εκπληρώνει περισσότερο είναι όταν διδάσκω τα δευτερεύοντα μαθήματα. Μου ζεσταίνει πραγματικά την καρδιά να ξέρω ότι με κάποιο τρόπο τους βοηθάω, και είναι τόσο αξιαγάπητοι, γνήσιοι άνθρωποι που είναι απίστευτα σεβαστοί, και είναι τόσο αθώα τέλειοι σε σύγκριση με ανθρώπους της ίδιας ηλικίας στις δυτικές κουλτούρες. Παρόλο που έχουν υπομείνει τόσα πολλά στη ζωή τους, εξακολουθούν να εμφανίζονται στα μαθήματα με χαμόγελα στα πρόσωπά τους, και νιώθω τόσο ευγνώμων που έχω την ευκαιρία να τους διδάξω γιατί είναι κάτι μοναδικό για μένα σε σύγκριση με τα άλλα έργα του ESC. Ομοίως, με τους μαθητές μου στα Αγγλικά. Σε μερικούς από αυτούς έχω διδάξει από την αρχή του έργου μου τον Σεπτέμβριο, και παρόλο που δεν είμαι ο καλύτερος δάσκαλος, είναι τόσο ευγενικοί και ενθαρρυντικοί μαζί μου και νιώθω τόσο ευγνώμων που τους γνώρισα. Όταν τους διδάσκω, ενισχύεται επίσης η αυτοεκτίμησή μου και με κάνει να νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Πιστεύω ότι αυτό θα είναι το πράγμα που θα μου λείψει περισσότερο όταν φύγω.
Ορισμένες από τις εργασίες που μου έχουν ανατεθεί είναι κάτι που δεν θα περίμενα να αναλάβει κάποιος στην ηλικία μου και με έλλειψη εμπειρίας, ωστόσο, νιώθω πολύ περήφανος και ευγνώμων που ο προϊστάμενός μου πιστεύει ότι είμαι αρκετά υπεύθυνος για να τις εκτελέσω. Με κάνει να νιώθω πολύτιμος και σημαντικός.
Η ζωή μου στο OCC
Γενικά, η σχέση μου με το προσωπικό, τους εθελοντές και τους ασκούμενους του OCC ήταν πολύ καλή. Έχω μια πιο στενή σχέση με τους εθελοντές παρά με τους ασκούμενους (επειδή οι ασκούμενοι αλλάζουν συνεχώς). Η σχέση μου με μερικούς από τους εθελοντές ήταν στενή από την αρχή και με άλλους έχει γίνει πιο δυνατή στην πορεία. Νιώθω πολύ τυχερός που συμμετέχω σε ένα έργο δίπλα σε τόσο υπέροχους ανθρώπους που νιώθω σαν οικογένειά μου και που με έχουν φροντίσει και είναι τόσο ευγενικοί μαζί μου. Έχω μερικές απίστευτες αναμνήσεις από στιγμές που πέρασα μαζί τους και σε μερικούς από αυτούς θα εμπιστευόμουν τη ζωή μου. Με έχουν κάνει να νιώθω άνετα και βολεμένος και έχουν γίνει, ελπίζω, φίλοι για μια ζωή. Η σχέση μου με τους ασκούμενους ήταν επίσης καλή. Με κάποιους ασκούμενους έχω έρθει πιο κοντά από άλλους, αλλά αυτό οφείλεται στο ότι αλλάζουν συνεχώς. Το μόνο πρόβλημα που έχω διαπιστώσει είναι ότι κάποιοι ασκούμενοι μου έχουν μιλήσει μερικές φορές με έναν αυταρχικό και συγκαταβατικό τρόπο, ίσως λόγω της ηλικίας μου. Αυτό είναι κάτι που δεν βιώνω καν από τη διοίκηση και το βρήκα λίγο ενοχλητικό. Δεν είχα πολλή επαφή με τον διευθυντή μου, αλλά όποτε είχα, ήταν πάντα πολύ ευγενικός μαζί μου και προσεκτικός. Μου αναθέτει κυρίως εργασίες ο διευθυντής του έργου μου, ο οποίος ήταν η κύρια υποστήριξή μου καθ' όλη τη διάρκεια του έργου μου. Ήταν πολύ συμπονετική και κατανοητική κάθε φορά που αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα, ξέρω ότι μπορώ να απευθυνθώ σε αυτήν για να με βοηθήσει. Την ευχαριστώ επίσης για την ευθύνη που μου εμπιστεύεται και για το ότι δεν με υποτιμά, δεν με υποτιμά ή δεν με φέρεται διαφορετικά λόγω της ηλικίας μου.
Ποτέ δεν ένιωσα πιο άνετα από ό,τι όταν βρίσκομαι στο OCC. Μου πήρε μόλις δύο μέρες για να προσαρμοστώ, ενώ θα περίμενα ότι θα χρειάζονταν εβδομάδες ή μήνες. Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο τυχερός είμαι που μπόρεσα να σταθώ στα πόδια μου. Το OCC δεν μου φαίνεται δουλειά, είναι ευχαρίστηση. Οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζεσαι δεν με νιώθουν σαν συναδέλφους αλλά σαν οικογένεια, και όλοι είναι τόσο φιλόξενοι και φιλόξενοι. Οι άνθρωποι είναι τόσο ευγενικοί και εξυπηρετικοί, και σε αντιμετωπίζουν ως ίσο και κανείς δεν μένει απ' έξω. Έχοντας προέλθει από ένα σχολείο όπου φαινόταν να υπάρχουν ομάδες διαφορετικών κοινωνικών καταστάσεων, το OCC είναι μια ανάσα καθαρού αέρα όπου είμαστε ομάδα και όχι άτομα. Πραγματικά ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενος από ό,τι όταν εργαζόμουν στο OCC. Νιώθω ότι επιτέλους βρήκα τη θέση μου στη ζωή, έστω και για ένα χρόνο, και οι θετικές πτυχές είναι ατελείωτες.
Έχω βιώσει πολύ λίγες αρνητικές πτυχές ενώ εργαζόμουν για το OCC. Τα κύρια εμπόδια που αντιμετώπισα είναι αυτό που βλέπω ως ασυνέπεια και ανισορροπία μεταξύ εθελοντών και ασκούμενων σχετικά με τις εργασίες που τους ζητείται να ολοκληρώσουν κ.λπ. Νομίζω ότι οι ασκούμενοι έχουν προτεραιότητα έναντι των εθελοντών, π.χ. τους ανατίθενται πιο σημαντικά καθήκοντα κ.λπ. Απόλαυσα τη δουλειά που μου ανατέθηκε κατά τη διάρκεια του lockdown και εύχομαι να μου είχε ανατεθεί το ίδιο επίπεδο εργασίας όταν ήμουν στη Βαρκελώνη. Υπήρξαν φορές που εγώ, και άλλοι εθελοντές, είχαμε ελάχιστη δουλειά να ολοκληρώσουμε.
Επιπλέον, συχνά μου ζητείται να εκτελώ εργασίες χωρίς τελικό αποτέλεσμα. Μερικές φορές έχω ολοκληρώσει εργασίες και δεν έχουν εξεταστεί ή χρησιμοποιηθεί καθόλου, και αυτό μου δίνει την αίσθηση ότι έχω σπαταλήσει τον χρόνο και την ενέργειά μου ενώ θα μπορούσα να επικεντρωθώ σε άλλα πράγματα. Νομίζω ότι πολλά προβλήματα προκύπτουν από το γεγονός ότι ορισμένοι διευθυντές είναι πολύ απασχολημένοι και τείνουν να μην έχουν τον χρόνο να αναθέσουν ουσιαστικές εργασίες.
Η ζωή μου στο διαμέρισμα
Δεν μένω στο ίδιο διαμέρισμα με τους εθελοντές. Όταν μου έστειλαν τις λεπτομέρειες της ανάρτησης, μου δόθηκε η εντύπωση ότι θα μοιραζόμουν το διαμέρισμα με τους πρόσφυγες τους οποίους θα δίδασκα επίσης. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ορισμένοι από τους εθελοντές είναι επίσης πρόσφυγες. Λόγω αυτής της παρεξήγησης, επέλεξα να νοικιάσω ένα ανεξάρτητο δωμάτιο κοντά. Ίσως αυτό θα έπρεπε να γίνει πιο σαφές στους μελλοντικούς εθελοντές. Ωστόσο, συχνά επισκέπτομαι το διαμέρισμα για να περάσω χρόνο με τους άλλους εθελοντές. Μερικές φορές έχω μετανιώσει για την απόφαση να μην ζήσω μαζί τους, επειδή πιστεύω ότι αυτό θα με είχε φέρει πιο κοντά τους, ωστόσο, εκ των υστέρων ήταν η καλύτερη επιλογή για μένα προσωπικά και πιστεύω ότι η εργασία πρέπει να διαχωριστεί από την προσωπική ζωή. Όντας πολύ ανεξάρτητη και ιδιωτική, δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα απαραίτητα να διατηρήσω αυτό το διαμέρισμα με άτομα με τα οποία εργάζομαι. Επιπλέον, οι συνθήκες στο διαμέρισμα, π.χ. το κάπνισμα, θα πρέπει να επανεξεταστούν επειδή είναι άδικο για τους παθητικούς καπνιστές και έχω ακούσει συχνά γυναίκες εθελόντριες να παραπονιούνται για την καθαριότητα.
Η ζωή μου στη Βαρκελώνη
Πριν φτάσω στη Βαρκελώνη, την είχα ήδη επισκεφτεί δύο φορές και έγινε η φιλοδοξία μου να ζήσω εκεί. Δεν είχα καμία ανησυχία για τη ζωή στη Βαρκελώνη, επειδή ήταν ένα μέρος που με έκανε εξαιρετικά χαρούμενο και ένιωθα σαν δεύτερο σπίτι. Ήταν εύκολο για μένα να ζω εκεί και δεν είχα ποτέ καμία ανησυχία μέχρι το ξέσπασμα του κορονοϊού. Ήμουν αποφασισμένος να αξιοποιήσω στο έπακρο τον χρόνο μου στη Βαρκελώνη, επειδή αυτό ήθελα τόσο παθιασμένα. Δυστυχώς, ο κορονοϊός σήμαινε ότι δεν μπόρεσα να κάνω όλα όσα σκόπευα να κάνω. Επειδή είμαι πραγματικά ανεξάρτητη, δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνω πράγματα μόνη μου. Έχω βγει έξω περισσότερο από ό,τι στο διαμέρισμά μου. Απλώς μου αρέσει να βρίσκομαι στη Βαρκελώνη, είτε πρόκειται για επίσκεψη σε μουσείο είτε για βόλτα. Έχω περπατήσει στα περισσότερα μέρη στη Βαρκελώνη, επειδή για μένα είναι ευχαρίστηση να περπατάω σε μια τόσο όμορφη πόλη. Βρήκα όλες τις πτυχές της Βαρκελώνης συναρπαστικές, επειδή φαίνεται τόσο διαφορετική από αυτό που έχω συνηθίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα μεγάλα μέρη είναι πιο εύκολα προσβάσιμα από εκεί που ζω στην Αγγλία ή ακόμα και στο Λονδίνο, το οποίο είναι πολύ μεγαλύτερο από τη Βαρκελώνη. Μου άρεσε να επισκέπτομαι τα κύρια αξιοθέατα, αλλά έχω επίσης επισκεφτεί εκθέσεις τέχνης, τον κινηματογράφο και μέρη εκτός Βαρκελώνης, όπως η Ταραγόνα και το Σαλού, τα οποία ήταν μέρη που με έκαναν να ερωτευτώ την Ισπανία όταν τα επισκέφτηκα πριν από μερικά χρόνια. Έχω πολλά χόμπι και ενδιαφέροντα, οπότε πάντα βρίσκω κάτι να κάνω. Αν είμαι στο διαμέρισμά μου, παίζω πιάνο (το έφερα από την Αγγλία), ασχολούμαι με την τέχνη, γράφω, μαθαίνω ισπανικά, ακούω μουσική κ.λπ. Συνολικά, προτιμώ να βρίσκομαι στη Βαρκελώνη, ειδικά λόγω του όμορφου καιρού.
Από την αρχή της παραμονής μου στη Βαρκελώνη, περνούσα χρόνο περπατώντας είτε μόνος είτε με μερικούς από τους εθελοντές, οι οποίοι είναι πολύ ευγενικοί και φροντιστικοί και είναι πάντα μια εξαιρετική παρέα. Γενικά, περνούσα χρόνο και στο διαμέρισμα των εθελοντών και ήμουν πάντα ευπρόσδεκτος εκεί. Επίσης, δημιούργησα στενές σχέσεις με άλλους συμμετέχοντες στο ESC που γνώρισα στην εκπαίδευσή μου στη Χιρόνα και τη Μάλαγα. Μαζί, βγαίναμε συχνά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες, επισκεπτόμενοι μέρη κ.λπ. Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στο ότι είναι πιο κοντά στην ηλικία μου και έχω επίσης περισσότερα παρόμοια ενδιαφέροντα με αυτούς. Επιπλέον, γνώρισα έναν Άγγλο που ζει στη Βαρκελώνη, με τον οποίο επίσης πέρασα λίγο χρόνο μαζί του, και με κάλεσε σε κάποιες εκδηλώσεις. Μου έδωσε επίσης άνεση να αλληλεπιδρώ με κάποιον της ίδιας εθνικότητας με εμένα. Κάποια στιγμή, παρακολούθησα τη Διεθνή Εκκλησία της Βαρκελώνης για να γνωρίσω ανθρώπους που μου θύμιζαν, κάτι που ήταν παρηγοριά σε σπάνιες στιγμές που νοσταλγούσα το σπίτι μου.
Έζησα με μια Καταλανή κοπέλα και δούλεψα επίσης με δύο Καταλανές ασκούμενες, καθώς και με τον διευθυντή, τον Ντίντακ. Ωστόσο, εκτός από αυτό, δεν γνώρισα προσωπικά κανέναν Καταλανό. Για να πω την αλήθεια, θεωρώ τη Βαρκελώνη ισπανική και όχι καταλανική. Δεν έχω πολλές γνώσεις για τον καταλανικό πολιτισμό ή τη γλώσσα και μάλιστα, κατά καιρούς, συχνά μπερδεύω τα καταλανικά με τα ισπανικά. Εκτιμώ την ιδέα της Καταλονίας και της καταλανικής ανεξαρτησίας, ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, η Ισπανία είναι η χώρα στην οποία υπέβαλα αίτηση για να υλοποιήσω το έργο μου. Η Καταλονία είναι απλώς θέμα πολιτικής άποψης και δεν θα πρέπει να επηρεάζει το έργο.
Για το μέλλον
Τον Σεπτέμβριο θα πάω στο Παρίσι για να σπουδάσω στο Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, όπου θα κάνω μεταπτυχιακό στις Γαλλικές Σπουδές. Ένα άλλο όνειρό μου, από τότε που ήμουν περίπου 12 ετών, είναι να μιλάω άπταιστα γαλλικά. Ελπίζω να επιστρέψω στη Βαρκελώνη, ίσως τα επόμενα καλοκαίρια, ώστε να αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο. Ελπίζω επίσης να συνεχίσω τα ταξίδια μου. Υπάρχουν ακόμα τόσες πολλές χώρες που θέλω να επισκεφτώ, καθώς και πολλά μέρη που θέλω να ξαναεπισκεφτώ.
Όπως ανέφερα και πριν, ο κύριος στόχος μου είναι να μιλήσω άπταιστα γαλλικά. Ελπίζω επίσης να ξαναεπισκεφτώ τη Βαρκελώνη. Νιώθω ότι έχασα πολύτιμο χρόνο λόγω του κορονοϊού και ότι ο χρόνος μου στη Βαρκελώνη δεν είναι ολοκληρωμένος. Είμαι αποφασισμένος να επιστρέψω ξανά γιατί πραγματικά τη θεωρώ δεύτερο σπίτι μου. Ο χρόνος μου στη Βαρκελώνη δεν έχει τελειώσει ακόμα.
