Κοινή δήλωση των εργαζομένων Open Cultural Center & Καλώς ορίσατε τους πρόσφυγες Ισπανία
Αυτή την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων των Γυναικών, οι εργαζόμενες του Open Cultural Center και του Refugees Welcome Spain υψώνουν τις φωνές τους ενωμένες με το κίνημα των 8Μ. να τονίσει την αξία της φροντίδας και να καταγγείλει την εκμετάλλευση των φροντιστών σε όλο τον κόσμο.
Η φροντίδα συντηρεί τη ζωή!
Την ημέρα αυτή, τιμούμε τον αγώνα που έδωσαν οι γυναίκες και τα μη δυαδικά άτομα, διαμαρτυρόμενοι αλληλέγγυα για να διαμαρτυρηθούμε για τα πλήθη της πατριαρχικής βίας που παράγεται από το παγκόσμιο σύγχρονο-αποικιακό σύστημα φύλου.
Υποστηρίζουμε διατομεακός φεμινισμός ως βασικό μας πλαίσιο. Ο φεμινισμός δεν μπορεί να αγνοήσει τις αλληλοεπικαλυπτόμενες καταπιέσεις της φυλής, της τάξης, της μετανάστευσης και της σεξουαλικότητας.
Αγκαλιάζουμε ένα κίνημα που είναι αντιρατσιστικό, αντικαπιταλιστικό και συμπεριληπτικό όλων των φύλων.
Φέτος, αναδεικνύουμε την κρίσιμη σημασία της φροντίδας, η οποία είναι θηλυκοποιημένη και υποτιμημένη υπό τον πατριαρχικό καπιταλισμό. Η φροντίδα του εαυτού μας, ο ένας για τον άλλον και ο πλανήτης είναι απαραίτητη για την προώθηση της δικαιοσύνης και της ισότητας.
Ο τομέας της φροντίδας είναι απολύτως ζωτικής σημασίας; Περιλαμβάνει την ανατροφή των παιδιών, τη συντήρηση του νοικοκυριού, τη φροντίδα των ασθενών και την οικοδόμηση κοινότητας. Ωστόσο, οι νεοφιλελεύθερες οικονομίες δίνουν προτεραιότητα στο κεφάλαιο έναντι της φροντίδας. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι φροντιστές υποτιμώνται, καθίστανται αόρατοι και υποβαθμίζονται σε επισφαλής εργασία που δεν παρέχει προστασία στην εργασία. Τόσο οι απλήρωτοι οικιακοί εργάτες όσο και οι αμειβόμενοι φροντιστές δεν αναγνωρίζονται και δεν αποζημιώνονται επαρκώς για την κρίσιμη συμβολή τους.
Σε όλη την Ευρώπη, Οι μετανάστριες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του τομέα της φροντίδας. Ωστόσο, οι μετανάστριες με φυλετικό υπόβαθρο που εργάζονται σε λεγόμενες ‘χαμηλής ειδίκευσης’ οικιακές εργασίες αντιμετωπίζουν εκμετάλλευση λόγω περιοριστικών πολιτικών μετανάστευσης που δημιουργούν εμπόδια στην πρόσβαση στα δικαιώματά τους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ελεύθερης επιλογής απασχόλησης και του δικαιώματος ανάπαυσης. Αυτές οι προκαταλήψεις συχνά αποκλείουν τους εργαζόμενους στον τομέα της φροντίδας από την ατζέντα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περιθωριοποιώντας περαιτέρω όσους έχουν ‘παράτυπο’ καθεστώς ή αδήλωτη απασχόληση. Η άτυπη οικονομία της οικιακής φροντίδας μπορεί να είναι πολύ απομονωμένη για τις μετανάστριες, ειδικά για εκείνες που αντιμετωπίζουν πολιτισμικά και γλωσσικά εμπόδια. Χωρίς προστασία στην εργασία, συνδικάτα ή συστήματα υποστήριξης, πολλές φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια από φόβο μήπως χάσουν τις άδειες εργασίας τους ή θέσουν σε κίνδυνο το νομικό τους καθεστώς.
Ως διατομεακές φεμινίστριες, αναγνωρίζουμε ότι η κρίση της φροντίδας επηρεάζει κυρίως τις γυναίκες της εργατικής τάξης, τις γυναίκες με φυλετικές διακρίσεις και τις μετανάστριες. Για να ευδοκιμήσουν οι Ευρωπαίες γυναίκες στην εργασία, συχνά μεταθέτουν το μερίδιό τους στην εργασία φροντίδας σε άλλες γυναίκες λόγω έλλειψης κοινωνικών μηχανισμών και συνυπευθυνότητας. Αυτό έχει συχνά οδηγήσει στη δημιουργία ‘παγκόσμιων αλυσίδων φροντίδας’, όπου η οικιακή εργασία φροντίδας μεταφέρεται φθηνά σε μετανάστριες από χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά υπόβαθρα, οι οποίες με τη σειρά τους πρέπει να μεταθέσουν τις δικές τους ευθύνες φροντίδας και σε άλλες γυναίκες. Αντί να βασίζονται συνεχώς στην εκμετάλλευση είτε αμειβόμενων είτε μη αμειβόμενων γυναικών για να επωμιστούν το βάρος της φροντίδας, αυτή η μορφή εργασίας θα πρέπει να θεωρείται ουσιαστική πτυχή του κοινωνικού μας ιστού.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε την εγγενή αξία των φροντιστών και να μοιραστούμε την ευθύνη της παροχής ποιοτικής φροντίδας. Συνυπευθυνότητα, τόσο στις διαπροσωπικές σχέσεις όσο και στις κοινωνικοοικονομικές δομές, είναι απαραίτητη για την προώθηση δίκαιων συστημάτων φροντίδας. Καλούμε τους εργοδότες να εκπληρώσουν τον ρόλο τους διασφαλίζοντας ότι οι εργαζόμενοί τους έχουν την ευελιξία, τον χρόνο και την οικονομική υποστήριξη για να φροντίσουν τις οικογένειές τους. Προτρέπουμε τους δημόσιους φορείς να υποστηρίξουν και να ενισχύσουν τις βασικές υπηρεσίες που διασφαλίζουν την ευημερία των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ατόμων με αναπηρίες, ώστε η ευθύνη της φροντίδας να μην βαρύνει πάντα αποκλειστικά τις γυναίκες.
Ως γάντζοι καμπάνας μας υπενθυμίζει, η αγάπη είναι μια πρακτική ελευθερίας, με ρίζες στη φροντίδα και την προσφορά υπηρεσιών που αποτελούν τη βάση της αλληλεγγύης και της κοινότητας.
Ήρθε η ώρα να καταργήσουμε τις πατριαρχικές δομές που εκμεταλλεύονται τους φροντιστές. Απαιτούμε αναγνώριση, δικαιώματα και ένταξη για τους φροντιστές! Μαζί, ας χτίσουμε έναν κόσμο όπου η φροντίδα εκτιμάται, προστατεύεται και διατηρείται!
Υπογεγραμμένο από:
Οι Εργάτες της Open Cultural Center Ισπανίας και Ελλάδας & οι Πρόσφυγες Καλωσορίζουν την Ισπανία
8 Μαρτίου 2025
