Παιδιά, μετανάστευση και ανάγκη για ασφαλείς χώρους

Ένα σχετικό ερώτημα όταν δουλεύεις με προσφυγόπουλα είναι «τι σημαίνει να είσαι παιδί πρόσφυγας;». Το θέμα της παιδικής ηλικίας και της μετανάστευσης είναι σημαντικό αφού από τα εκατομμύρια των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να φύγουν, ένα μεγάλο ποσοστό είναι οικογένειες με παιδιά. Πράγματι, σύμφωνα με τη UNICEF, το ένα τρίτο όλων των προσφύγων και μεταναστών που φτάνουν στην Ευρώπη είναι παιδιά.

Κατά τη διαδικασία της μετανάστευσης, πολλοί από αυτούς εκτίθενται σε κινδύνους και δυσκολίες που σχετίζονται με τον πόλεμο, τη βία, την εκμετάλλευση και τις καταχρήσεις. Επιπλέον, υφίστανται πολλές αλλαγές: η χώρα, ο πολιτισμός, η γλώσσα, το σπίτι, ο εξωτερικός χώρος και το σχολείο γίνονται διαφορετικά από αυτά που είχαν συνηθίσει. Ως αποτέλεσμα, πολλά παιδιά βιώνουν την πρώτη φάση της μετανάστευσης με σύγχυση και αποπροσανατολισμό. Όλες αυτές οι αλλαγές μπορούν να δημιουργήσουν μια ψυχολογική ευπάθεια που συχνά εκδηλώνεται με τραύμα, αναπτυξιακές δυσλειτουργίες, δυσκολίες επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης.

Επιπλέον, το να μεγαλώνεις σε ένα προσφυγικό στρατόπεδο σημαίνει να ζεις σε έναν χρόνο που αναστέλλεται, μια διάσταση διέλευσης στην οποία περιμένει κανείς να συμβεί κάτι και συχνά χαρακτηρίζεται από τη δυσκολία να ευχηθείς για ένα καλύτερο μέλλον, που μοιάζει αρκετά μακρινό. Η παιδική ηλικία είναι μια κρίσιμη φάση ανάπτυξης: ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται και ανατρέφονται τα παιδιά στις πρώτες φάσεις της ζωής τους μπορεί να έχει ισόβιες συνέπειες στην ψυχική και σωματική υγεία, επομένως είναι σημαντική η δίκαιη υποστήριξη της ανάπτυξής τους.

Ακόμη και οι γονείς συχνά δυσκολεύονται να καταλάβουν τι χρειάζονται τα παιδιά και δυσκολεύονται να μεσολαβήσουν μεταξύ τους και των νέων εσωτερικών και εξωτερικών χώρων στους οποίους ζουν. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να υπάρχουν εξωτερικοί οργανισμοί που βοηθούν στην υποστήριξη της ανάπτυξης των παιδιών με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, θέτοντας την ασφάλεια και την ασφάλειά τους ως προτεραιότητα. Πρέπει επομένως να αποτελεί κοινή ευθύνη της οικογένειας και του παρόχου υπηρεσιών να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για να ξεπεραστούν ή να ανακουφιστούν αυτά τα τραύματα, συνεργαζόμενοι με ολοκληρωμένο τρόπο.

Αυτό κάνει το Ανοιχτό Πολιτιστικό Κέντρο με την υποστήριξη Άμνα, ένας οργανισμός εταίρος αφιερωμένος στην παροχή υπηρεσιών σε προσφυγικές κοινότητες, με επίκεντρο τα παιδιά και τις γυναίκες, που είναι συχνά οι πιο ευάλωτες ομάδες. Προκειμένου να δημιουργήσει έναν κόσμο όπου ο καθένας μπορεί να καθορίσει το μέλλον του, η Amna εργάζεται για να μετριάσει τον αντίκτυπο του τραύματος στα παιδιά. 

Η Amna συνεργάζεται με την OCC εδώ και τρία χρόνια, χάρη στην οποία μπορούμε να συνεργαστούμε με δύο διαφορετικές ομάδες: μία για παιδιά ηλικίας 0 έως 3 ετών και μία άλλη για παιδιά ηλικίας 4 έως 7 ετών. Η συνεργασία περιλαμβάνει ειδική εκπαίδευση και συνεδρίες να κατανοήσει την προσέγγιση της Amna, καθώς και να λάβει επιχορηγήσεις εκτός από τεχνικές συμβουλές. Η υποστήριξη αυτού του οργανισμού είναι επομένως αμφίπλευρη, καθώς παρέχει τόσο καθοδήγηση βασισμένη στη γνώση, όσο και υλικούς πόρους.

Η ενασχόληση με τέτοια μικρά παιδιά συνεπάγεται μεγάλη ευθύνη και ακόμη περισσότερο όταν εμπλέκονται παιδιά πρόσφυγες, λόγω του παρελθόντος τους και του τραυματικού και βίαιου υπόβαθρου που μπορεί να έχουν μαζί τους. Έτσι, η προσέγγιση του Amna βασίζεται στη δημιουργία ασφαλών χώρων όπου τα παιδιά, μαζί με τους γονείς τους, μπορούν να συνεδριάσουν και να θεραπεύσουν ως κοινότητα. Για να σπάσει ο κύκλος του τραύματος που μπορεί να επηρεάσει τις οικογένειες προσφύγων για μεγάλο χρονικό διάστημα, η ιδέα είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος επικεντρωμένος στην οικογένεια και την κοινότητα.

Τα παιδιά χρειάζονται συνήθως κάτι περισσότερο από έναν φιλικό χώρο για να παίξουν. Πρέπει επίσης να εκφράσουν τα συναισθήματα και τα συναισθήματά τους, θετικά και αρνητικά, για να συνδεθούν τόσο με ενήλικες όσο και με συνομηλίκους και να ανακαλύψουν περισσότερα για τον εαυτό τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί δημιουργώντας ένα είδος ρουτίνας που δίνει στα παιδιά μια αίσθηση κανονικότητας, στην οποία μπορούν να αρχίσουν να νιώθουν άνετα και ασφαλή ξανά. Μέσα από ένα δομημένο πρόγραμμα παιχνιδιού και μάθησης, όπου ο σεβασμός είναι ο βασικός πυλώνας που πρέπει να ακολουθηθεί, προτείνονται και διεξάγονται πολλές δραστηριότητες, όπως ελεύθερο θεραπευτικό παιχνίδι, αφήγηση, διαλογισμός, σωματική κίνηση, δραστηριότητες αυτοέκφρασης, χειροτεχνία, ζωγραφική και χορός.

Το OCC δεσμεύεται να ακολουθεί αυτήν την προσέγγιση, εφαρμόζοντάς την στην πράξη σε όλες τις δραστηριότητες που σχετίζονται με τα παιδιά. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να συνηθίσουν σε μια ρουτίνα, η οποία τους επιτρέπει να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες και δημιουργικότητα και να μάθουν πώς να είναι παρόντες αυτή τη στιγμή. Μέσω συνεργατικών παιχνιδιών, εργαστηρίων, χειροτεχνιών, σύντομων ταξιδιών και ιστοριών, στόχος είναι να εμπλακούν τα παιδιά, να αισθανθούν μέρος μιας κοινότητας όπου μπορούν να εκφραστούν χωρίς ανησυχίες και να ανακουφίσουν το τραύμα και το άγχος που μπορεί να έχουν λόγω του παρελθόντος και του παρόντος τους. εμπειρίες.

Κατηγορίες: Blog