Πριν από τρεις μήνες, κατά τη διαδικασία υποβολής αίτησης για το Open Cultural Center, δεν θα περίμενα ποτέ ότι σε ένα μικρό χωριό στη βόρεια Ελλάδα, το Πολύκαστρο, θα έβρισκα τόση ευτυχία, αγάπη, γνώση, αυτοσυγκέντρωση και μια αίσθηση του ανήκειν και της κοινότητας.
Ένα πρωινό στο OCC Greece σημαίνει ότι δεν χρειάζεται ποτέ να ελέγξετε την ώρα για το μάθημά σας, γιατί δύο λεπτά πριν, οι μαθητές σας θα είναι ήδη καθ“ οδόν για να σας βρουν. Σημαίνει να ρωτάς ”Πώς είσαι;" και να το ακούς να επιστρέφεται με γνήσια ειλικρίνεια- σημαίνει να ξέρεις ότι στις πιο δύσκολες μέρες σου η κοινότητα θα σε προσέξει και θα σου ετοιμάσει ένα τσάι, σημαίνει να μοιράζεσαι βιβλία, να ακούς και να ανταλλάσσεις ιστορίες και να βιώνεις πώς πρέπει να είναι ο κόσμος: μια κοινότητα.
Ένα απόγευμα στο OCC ξεκινάει με μεγάλες αγκαλιές από τους Φαλάφελ (παιδιά ηλικίας 4 έως 7 ετών), τους Αετούς (ηλικίας 7 έως 12 ετών) και τους Πειρατές (ηλικίας 12 έως 18 ετών). Δίνει ένα διασκεδαστικό μάθημα, όπου το χάος είναι πάντα παρόν, αλλά το γέλιο είναι ακόμα περισσότερο. Είναι να παίζεις βόλεϊ ακόμα και τις πιο κρύες μέρες, γιατί “Δάσκαλε, δεν κάνει κρύο, ας παίξουμε.” Και είναι να ξέρεις ότι, στο τέλος του απογεύματος, ανεξάρτητα από το πώς πήγε το μάθημα, θα χαμογελάσεις, θα χαιρετήσεις και θα φτιάξεις καρδούλες με τα χέρια σου πριν φύγει το λεωφορείο.
Είναι αδύνατο να μπεις στο OCC και να μην αισθανθείς μια ζεστασιά από την κοινότητα προς τους εθελοντές και μέσα σε αυτούς, οι οποίοι πάντα υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον με γνήσια ενσυναίσθηση, ανεξάρτητα από το διαφορετικό τους υπόβαθρο.
Έχω μελετήσει την Ενδυνάμωση των Νέων για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά στο OCC είδα επιτέλους να ζωντανεύουν αυτά που σπούδασα. Το έργο που με επηρέασε περισσότερο ήταν ο κήπος των πειρατών. Η ιδέα ξεκίνησε από μια συζήτηση με τη Marie, τη συνάδελφο εθελοντή καθηγητή μου, για τη μετατροπή του άδειου χώρου μπροστά από το OCC σε έναν όμορφο κήπο μαζί με τους μαθητές, και το κάναμε πραγματικότητα. Σχεδίασαν κάθε βήμα: έσκαψαν το χώμα, έχτισαν τον φράχτη, φύτεψαν τους σπόρους. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν να βλέπω τους μαθητές που συνήθως μένουν ήσυχοι, λόγω των γλωσσικών εμποδίων και πολλών άλλων προκλήσεων, να δείχνουν τόση αφοσίωση και χαρά, να ξεπερνούν τις δυσκολίες και να συνειδητοποιούν τι είναι ικανοί να κάνουν. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας πιστεύω ότι αισθάνθηκαν πραγματικά ενδυναμωμένοι και μέρος κάποιου πράγματος, κάτι που δεν είναι συνηθισμένο για όσους δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το σχολείο.
Θυμάμαι το αρχικό χάος της κατασκευής του φράχτη και της διδασκαλίας τους πώς να δένουν κόμπους. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα βαθιά γεμάτη και συνειδητοποιημένη, σαν να έκανα επιτέλους αυτό που πάντα ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Όλοι έμαθαν, υποστήριζαν ο ένας τον άλλον και δεν χρειάστηκε να δέσω ούτε έναν κόμπο μόνη μου.
Στο Women's Space, είχα την ευκαιρία να αναπτύξω ένα εργαστήριο με θέμα την ψυχική υγεία και τις στρατηγικές ανακούφισης από το άγχος, το οποίο είχε πολλή δουλειά να οργανώσω, αλλά μου άφησε ένα γνήσιο αίσθημα ευγνωμοσύνης. Τα πραγματικά αποτελέσματα ήρθαν όταν, κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης στιγμής μιας φοιτήτριας, μια άλλη τους είπε: “Πρέπει να αναπνέετε για να ηρεμήσετε, αλλιώς το μπαλόνι σας θα σκάσει”,μια έκφραση που αντανακλούσε ακριβώς τη μεταφορά που ελπίζαμε να μεταφέρουμε κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου.
Δεν θα μπορούσα να τελειώσω αυτή τη μαρτυρία χωρίς να αναφέρω πόσο σημαντική ήταν η παρουσία του μόνιμου εθελοντή μας στην εμπειρία μου. Η Σάρα, μια 20χρονη ατρόμητη και γλυκιά κοπέλα, έκανε τα πάντα ελαφρύτερα, ευκολότερα και ευχάριστα. Εκτός από την προφανή υποστήριξη με τις μεταφράσεις, μου έδωσε μια στενότερη σύνδεση με την κοινότητα και, πάνω απ' όλα, νέες προοπτικές.
Φυσικά, ο χρόνος στο Πολύκαστρο ξεπερνά το OCC, θα βρείτε την ευτυχία στο μαγείρεμα του δείπνου για 10 άτομα, στις καθημερινές στιγμές με τον Eli, τον Walter και τον George, τα αδέσποτα σκυλιά που υιοθετήθηκαν ανεπίσημα από το OCC, στις βραδιές παιχνιδιών και ταινιών, στις εκδρομές του Σαββατοκύριακου σε όλη την Ελλάδα, στα ηλιοβασιλέματα και στο πρωινό Bugatsa από τη Βίκυ, τον έμπιστο φούρνο μας.
Σε αυτούς τους 2 μήνες θα βρείτε ένα σπίτι στο Πολύκαστρο και μια οικογένεια στους υπόλοιπους εθελοντές. Θα επιστρέψετε πιο συνειδητοποιημένοι για τα προνόμιά σας και πρόθυμοι να ευαισθητοποιήσετε τους πολίτες για όσα μάθατε.
Το πρόγραμμα εθελοντισμού μας χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις ανοικτές θέσεις εργασίας του ΕΣΚ, επισκεφθείτε το σελίδα.
Μείνετε ενημερωμένοι για νέα, ευκαιρίες, εκδηλώσεις και πολλά άλλα!
Πληροφορίες, ιστορίες και έρευνα από τα έργα μας και τις κοινότητες που υποστηρίζουμε
