Λάβετε υπόψη ότι η ελληνική, η ισπανική και η αγγλική έκδοση αυτού του άρθρου αποτελούν αυτοματοποιημένη μετάφραση του πρωτότυπου άρθρου στα καταλανικά.
Στην αρχή της κεντρικής λεωφόρου του Πολύκαστρου, μιας μικρής πόλης στη βόρεια Ελλάδα με περίπου 8.000 κατοίκους, βρίσκεται η δεύτερη έδρα του Open Cultural Center, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που εργάζεται για την ένταξη και την ένταξη της κοινότητας των προσφύγων στην περιοχή.
Από σήμερα, 31 Ιουλίου, έως τις 3 Αυγούστου, λαμβάνει χώρα το Eid al-Adha, γνωστότερο ως “η γιορτή της θυσίας”. Μια ιερή ημέρα για τη μουσουλμανική θρησκεία και τους πιστούς της, η οποία με την πιο ειλικρινή της έννοια αντιπροσωπεύει την υποταγή στον Θεό και τη γενναιοδωρία προς τους φτωχούς.
Το φεστιβάλ γιορτάζεται εβδομήντα ημέρες μετά το Ραμαζάνι και αποτελεί μέρος του μεγάλου προσκυνήματος στη Μέκκα, Χατζ στα αραβικά, το οποίο σύμφωνα με τη μουσουλμανική κουλτούρα είναι ένα στάδιο που πρέπει να εκτελείται από κάθε πιστό τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του.
Μία από τις πιο ξεχωριστές στιγμές του Eid al-Adha, η συγκέντρωση οικογένειας και φίλων και η απόλαυση ενός πλούσιου γεύματος, κυρίως με κρέας, είναι μια από τις πιο ξεχωριστές στιγμές.
Σύμφωνα με την παράδοση και σύμφωνα με το δόγμα του Κορανίου, η ερωτοτροπία συνοδεύεται από τη θυσία του θηρίου, συνήθως του αρνιού, του προβάτου ή της αγελάδας. Αν και κάθε χώρα έχει το δικό της τελετουργικό. Στόχος της τελετής είναι να χωριστεί το κρέας σε τρία μέρη, ένα για την οικογένεια, ένα άλλο για φιλίες και ένα τελευταίο μέρος για τους πιο μειονεκτούντες.
Σήμερα το απόγευμα στο Πολίκαστρο, ο δρόμος είναι σαν φούρνος που εκπέμπει ασταμάτητη θερμότητα. Μέσα από τα ολοκαίνουργια παράθυρα στις τάξεις του OCC, μπορείτε να δείτε πώς διδάσκονται τα μαθήματα από τους μαθητές. Ανάμεσά τους, υπάρχουν δύο ομάδες, τα ‘Φαλάφελ’, παιδιά ηλικίας πέντε έως οκτώ ετών, και οι ‘Πειρατές’, έφηβοι ηλικίας δεκατριών έως δεκαέξι ετών.
Και οι δύο ομάδες ακολουθούν παρόμοια δυναμική. Τα μαθήματα χωρίζονται σε δύο μέρη, το ένα αφιερωμένο στην αντιμετώπιση του μαθήματος που αντιστοιχεί σε αυτήν την ημέρα και το άλλο για τον εορτασμό του Eid al-Adha, συνοδευόμενο από ένα γεύμα με γλυκά και κέικ που φτιάχνουν μερικοί από τους εθελοντές που εργάζονται εκεί για τον οργανισμό.
Οι δασκάλες μοιράζουν τις ρόμπες και τα πινέλα στα μικρά. Αρχίζει να ηχεί η μουσική. Αγόρια και κορίτσια αφήνουν τη φαντασία τους ελεύθερη ζωγραφίζοντας τεράστιες κάρτες. Τα λεπτά περνούν ανάμεσα σε γλέντι και γέλια. Η ατμόσφαιρα είναι ζεστή και οικεία.
Μεταξύ των προεφήβων και των εφήβων, όλοι αγόρια, η δραστηριότητα επικεντρώνεται στο να μιλήσουν λίγο για τον εαυτό τους και τα όνειρα που περιμένουν.
Είμαι ο Ζακαρία, είμαι 14 ετών και κατάγομαι από τη Συρία. Μιλάω αραβικά και λίγα αγγλικά. Δεν μπορώ να σκεφτώ το μέλλον που περιμένει τον νεαρό άνδρα που στέκεται στη μέση του κύκλου που έχει σχηματιστεί γύρω του.
Ζακαρία, 14 ετών
Και έτσι κάνουν, ο ένας μετά τον άλλον, ενώ οι δάσκαλοι συντονίζουν τη δραστηριότητα. Κάποιοι είναι ανασφαλείς, άλλοι είναι αισιόδοξοι. “Θέλω να γίνω δάσκαλος”, “Θέλω να έχω εστιατόριο”, “Παίζω ποδόσφαιρο”, “Βλέπω την οικογένειά μου”...
Οι εθελοντές και οι μαθητές γελούν. Φαίνονται να είναι άνετοι.
